باطل مىشود . ( جزئيات اينمسأله قبلًا در فصل مقدّمات نماز بيان شد )
2 - شرايط نماز امور مربوط به وقت ، قبله ، لباس نمازگزار ، مكان نماز ، پاك بودن لباس ومكان ، مباح بودن آنها و نظاير آنمىباشد .
دوّم - باطل شدن طهارت :
1 - خارج شدن ادرار ، يا مدفوع ، يا باد « 1 » ، يا منى و يا خون حيض « 2 » در هنگام نماز ، نماز را باطل مىكند زيرا طهارت نمازگزارباطل مىشود .
2 - در باطل شدن طهارت ، فرقى وجود ندارد كه در اوّل يا وسط يا آخر نماز اتّفاق بيفتد .
3 - همچنين فرقى نيست كه از روى عمد ، يا سهو و يا اضطرار رخ دهد . البتّه مسلوس « 3 » ومبطون « 4 » و مستحاضه از اين حكم استثناشدهاند كه قبلًا احكام آنها بيان گرديده است .
4 - اگر سلام نماز را فراموش كند و سپس از او حدث صادر شود ، چنانچه قبلاز آن كه صورت نماز از بين برود ، طهارت او باطلشود ، بنابر احوط نماز را اعاده نمايد امّا اگر بعداز آن كه صورت نماز از بين برود ، حدث صادر شده باشد مانند اينكه از جايشبرخاسته و سپس حدث صادر شده باشد يا اينكه به گمان اينكه نماز پايان يافته ، براى مدّت طولانى ، مشغول تعقيب بوده به گونهاىكه موالات نماز از بين رفته باشد ، دراين صورت بنابر اقوى نماز او صحيح است و بنابر احتياط دو سجده سهو بجا آورد و احتياطمستحب آن است كه در عين حال ، نماز را اعاده نمايد .
5 - اگر بعداز سلام ، شك كند كه آيا در بين نماز ، طهارت او باطل شده است يا نه ، بنا را بر عدم بطلان بگذارد و نمازش صحيحاست .
6 - اگر به طور اختيارى بخوابد و بعداز آن شك كند كه آيا خوابش در بين نماز بوده يا بعداز آن ، بنا را براين بگذارد كه بعداز كاملكردن نماز ، خوابيده است .
7 - امّا اگر به طور قهرى و غير اختيارى به خواب رود و سپس شك كند كه خوابش بعداز نماز بوده يا در بين آن ، واجب است نمازرا اعاده نمايد .
8 - همچنين اعاده نماز واجب است در صورتى كه خود را در حالت سجده در خواب ببيند و نداند كه آيا در سجده نماز به خوابرفته يا در سجده شكر بعداز نماز .
هامش
( 1 ) به اين سه مورد ( حَدَث أصغر ) گفته مىشود .
( 2 ) به اين دو مورد ( حَدَث أكبر ) گفته مىشود .
( 3 ) كسى كه از خارج شدن ادرار نمىتواند خوددارى كند .
( 4 ) كسى كه از خارج شدن مدفوع نمىتواند جلوگيرى كند .