كه ما قسمتى از آنها را با ذكر رواياتشريفه منقول از معصومينعليهم السلام ، بيان مىكنيم ، و ظاهر اين است كه امر و نهى موجود در اين روايات ، دلالت بر استحباب وكراهتدارند نه وجوب و حرمت .
1 - در مساجد نماز بخوان
امام علىعليه السلام مىفرمود :
« من اختلف إلى المسجد أصاب إحدى الثمان : أخاً مستفاداً في اللَّه ، أو علماً مستطرفاً ، أو آية محكمة ، أو يسمع كلمة تدلّ على هدى ، أو رحمةمنتظرة ، أو كلمة تردّه عن ردى ،
أو يترك ذنباً خشية أو حياءً »
« 1 »
« كسى كه به مسجد آمد و شد داشته باشد به يكى از هشت چيز مىرسد : برادرى كه در راه خدا از او استفاده خواهد شد ، يا دانشىجديد و بديع ، يا آيهاى محكم ، يا سخنى مىشنود كه او را به راه هدايت ، رهنمون مىشود ، يا به رحمت مورد انتظارى مىرسد ، يا سخنىمىشنود كه وى را از هلاكت باز مىدارد و يا گناهى را از جهت خوف و ترس و يا از جهت شرم و حيا ترك مىكند . »
2 - همسايه مسجد
امام باقرعليه السلام روايت مىكند كه امام علىعليه السلام مىفرمود :
« ليس لجار المسجد صلاة إذا لم يشهد المكتوبة في المسجد إذا كان فارغاً صحيحاً »
« 2 »
« براى همسايه مسجد ، نمازى نيست ، اگر نماز واجب را در مسجد حضور نيابد ، در صورتى كه فراغت داشته و سالمباشد . »
3 - در جاهاى مختلف نماز بگزاريد
ابو كهمس از امام صادقعليه السلام پرسيد درباره اينكه آيا انسان نوافل خود را در يك جا بخواند يا در جاهاى مختلف ؟ امام فرمود :
« لا ، بل هاهنا وهاهنا فإنّها تشهد له يوم القيامة
» « 3 »
« نه ، بلكه در اين جا و اين جا ( يعنى در محلهاى مختلف ) زيرا اين محلها ، در روز قيامتبه نفع او گواهى خواهند داد . »
نيز در روايتى ديگر امام صادقعليه السلام مىفرمايد :
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 3 ، باب 3 ، احكام المساجد ، ص 480 ، حديث 1 .
( 2 ) همان ، باب 2 ، ص 479 ، حديث 5 .
( 3 ) همان ، باب 42 ، ابواب مكان المصلّي ، ص 472 ، حديث 2 .