روى سر ميّت يا صورت يا دست او كه مو دارد بگذارد ، زيرا عرف چنين حالتى را مسّ ميّت مىشمارد . امّا تماس با استخوان و ناخن ودندان ميّت ، بنابر احوط غسل دارد زيرا مسّ ميّت ناميده مىشود .
3 - عضوى كه از بدن ميّت جدا شده است اگر استخوان داشته باشد ، مسّ آن موجب غسل مىشود . امّا در حديثى وارد شده و آمدهاست كه مسّ استخوان بدون گوشت كه يك سال يا بيشتر از وفات ميّت بر آن گذشته باشد ، غسل ندارد .
4 - در موردى كه شك كند آيا موجب مسّ ميّت شده است يا نه ، حكم به برائت مىشود و غسل واجب نيست و همچنين است اگرشك كنى كه آيا قبل از وفاتش او را لمس كردهاى يا بعد از آن يا از پشت ساتر ( پوشاننده ) يا اينكه جسد را مسّ كردهاى ياموى اورا ، غسل بر تو واجب نيست ؛ آرى ! اگر ندانى ميّتى را كه جسدش را مسّ كردهاى غسل داده شده بوده يا نه ، غسل مسّ ميّت بر توواجب است .
5 - اگر كودكى ، ميّت را مسّ كند ، بعد از بلوغ بايد غسل مسّ ميّت را انجام دهد ، و گفتهاند كه اگر مميّز باشد ، غسلش مانند سايرعباداتش صحيح است و احوط اين است كه اگر مميّز نيست ، ولىّ او به نيابت از او نيّت كند و سپس او را غسل دهد و همچنين استحكم مجنون .
6 - كسى كه بر او غسل مسّ ميّت واجب شده است ، نماز او و ساير عباداتى كه توقّف بر طهارت دارد ، صحيح نيست مگر بعد ازانجام دادن غسل . امّا وضو بنابر اقوى بر او واجب نيست .
7 - براى كسى كه اين غسل بر او واجب است ، بنابر اقوى جايز است كه وارد مساجد شود وسورههاى سجده را بخواند ولى احوطآن است كه ترك كند آن چيزهايى را كه ترك آنها بر جنب و حائض واجب است .
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 188
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٨٨