امّا قسم دوّم يعنى آنان كه عادت معيّنى ندارند نيز بر سه قسم مىباشند :
1 - مبتدئه . 2 - مضطربه . 3 - ناسيه .
هريك از اين اقسام ششگانه ، احكام خاصّى دارند . تعريف هر كدام و احكام و فروعمسائل هر قسم را به ترتيب ذكر مىكنيم .
زنانى كه عادت معيّنى دارند
كسانى كه عادت معيّنى دارند به سه دسته تقسيم مىشوند :
الف - كسى كه عادت وقتيّه دارد :
زنى است كه حدّاقلّ دوماه پشتسرهم در وقت معيّن خون حيض ببيند مثلًا در دوماهقمرى پشتسرهم در روز پنجم هر ماه خون ديده باشد كه بدين ترتيب داراى عادت وقتيّهمىشود .
اين زن اگر عادت او منظّم شود ، طبق عادت خود عمل مىكند امّا اگر قبلاز ايّام عادت خودخون ببيند و تا ايّام عادت ادامه يابد و مجموع آن از ده روز كمتر باشد ، چنانچه خون در همهمدّت با يك صفت بوده و ادامه حيض او تا همه اين مدّت احتمال برود ، مجموع آن ايّام حيضحساب مىشود .
ب - كسى كه عادت عدديّه دارد :
زنى است كه شماره روزهاى قاعدگى او در دوبار پشتسرهم به يك اندازه باشد ولى تاريخديدن آن دوخون يكى نباشد مثلًا در دوبار پشتسرهم ، هفت روز خون ديده است ولى در باراوّل از اوّل ماه و بار دوّم از وسط يا آخر ماه .
دارنده عادت عدديّه ، چنانچه به تعداد روزهاى عادت خود خون ببيند ، طبق عادت خودعمل مىكند ولى اگر بيشتر از روزهاى عادت خود خون ببيند و از ده روز تجاوز نكند ، مجموعآن روزها نيز حيض محسوب مىشود .
دارنده عادت عدديّه اگر خونى ببيند كه مشخّصات حيض را نداشته باشد ، در صورتيكهعلامت ديگرى بر حيض بودن داشته باشد مثل تغيير حالات روحى و جسمى او و احتمالنداشتن منبع ديگر براى خون - مانند دمل ، يا زخم و يا استحاضه - بايد آن را حيض حسابكند .
امّا اگر همه نشانهها منتفى باشد و احتمال برود كه به خاطر بيمارى مزاجى استحاضهباشديا از جهت زخم و مانند آن ، خونريزى كرده باشد ، اقرب اين است كه او همچنان پاكمىباشد .