خون ببيند ، معمولًا از عادت حساب مىشود مخصوصاً در صورتى كه مشخّصات خون و حالاتزن نشان دهد كه اين عادت ماهيانه اوست كه جلو يا عقب افتاده است . همچنين گاهى قبلازبيرون آمدن خون زياد ، مايع زرد رنگى ديده مىشود كه آن هم از حيض است . زن نبايدضرورت اهمّيت دادن به ساير نشانههاىِ دالّ بر حيض را ناديده بگيرد .
زن هر زمان عقيده پيدا كند كه وارد عادت ماهيانه خود شده ، به صرف ديدن خون بايدنماز را ترك كند ، ولى اگر به اعتقاد اينكه در حيض است ، عبادات را ترك كند ، سپس روشنشود كه اشتباه كرده است ، واجب است قضاى عبادات ترك شده را بجا آورد و گناهى بر اونيست .
امّا كسى كه تنها عادت عدديّه دارد ، عبادت را تنها وقتى با ديدن خون ترك مىكند كهمشخّصات خون حيض را داشته باشد .
2 - چون خون حيض با ماههاى قمرى ارتباط دارد ، وقت و شماره روزها ( كهمعمولًا عادت ناميده مىشود ) علامت بسيار روشن براى حيض محسوب مىشود و اينعلامت بر ساير علامتها مقدّم است .
ولى وقتى كه حالت زن اضطراب پيدا كند و عادتش را از دست بدهد ، بايد به ساير نشانههارجوع كند مثل مشخّصات خون و حالات روانى و جسمى ديگر كه غالباً همراه با حيض پيشمىآيد . براساس اين قاعده ، حالات و صور گوناگون كسى را كه عادتش به هم خورده ذكرمىكنيم :
اوّل - اگر در طول ده روز ، گاهى خون جارى شود و گاهى قطع گردد ، چنان كه قبلًا نيز گفتهشد ، با ديدن خون در حال حيض است و بدون آن پاك است .
دوّم - اگر در روزهاى عادت و بعداز آن خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند ، تنها ايّامعادت را حيض قرار دهد و بعداز آن پاك است ، و همچنين اگر يك يا دو روز قبل يا بعدازعادت خون ببيند و مجموع آن از ده روز تجاوز نكند ، همه آن روزها حيض حساب مىشودزيرا عادت گاهى جلو و گاهى عقب مىافتد .
سوم - اگر در غير روزهاى عادت خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند ، آن خونى را كهمشخّصات حيض دارد ، حيض و آن خونى را كه آن مشخّصات را ندارد استحاضه قرار دهد و اومىتواند طبق نشانههاى مخصوص خود از قبيل وضعيّت و حالتش در ايام حيض ، و يا طبق نظركارشناسان و متخصّصان ، عمل كند .
چهارم - اگر در غير روزهاى عادت و در دو مدّت مختلف با فاصله افتادن پاكى ، خونببيند پس اگر براى هر دو خون هيچ نشانه مشخّص كنندهاى نيابد ، مىتواند هر كدام را كهبخواهد حيض و ديگرى را استحاضه قرار دهد ، واوْلى اين است كه اوّلى را حيض قرار دهد .
البتّه همه اين حرفها در صورتى است كه بين هر دو خون ده روز فاصله نباشد و گرنه هر دو
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١١٢