بترسيم . ترس هم يك رحمت است . ترس از خدا ، خودش يك رحمت است . امّا اين طور نباشد كه غلبهى ترس اين احساس را در ما به وجود آورد كه ديگر جهنّمى شدهايم و حتّى پيامبر هم نمىتواند ما را از دوزخ نجات دهد .
به هر تقدير يأس ونا اميدى يكى از عقبههاست ؛ جلو راه ما را مىگيرد . اين فكر كه نكند خدا مرا نيامرزد . بگويم : « نكند حرفم را گوش نكند . بنابر اين من از او نمىخواهم ! » نه ! بايد خواست . بابِ سؤال و مسئلت را نبايد بسته انگاشت .
/ ب
سعى كنيد از پاويونِ بهشت داخل شويد !
نجات خودمان را از جهنّم بخواهيم . مهمترين مسأله اين است كه انسان جهنّم نرود ؛ انشاءاللَّه شما اهل بهشت هستيد . اين بهشت ، به شفاعت اهل بيت عليهم السلام و به عنايت حضرت فاطمهى زهرا عليها السلام و به تفضّل حضرت حجت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - انشاءاللَّه هست و نصيب ما مىشود ؛ ولى در عين حال ما مىخواهيم از راه ديگر به بهشت برويم ؛ نه از راهى كه از جهنّم مىگذرد ! بهشت دو راه دارد كه يكى از آنها به جهنّم مىخورد !
مىدانيد ! اينهايى كه از هواپيما پياده مىشوند ، عدهاى به پاويون دولتى مىروند . پاويون دولتى ديگر گمرك و گذرنامه و . . . ندارد و افرادى كه از آن مىگذرند ، مستقيم بيرون مىآيند . اين طور نيست ؟ امّا اگر وارد اين مسير و معبر نشود ، بايد بيايد و در صف بايستد و مشكلات را تحمّل كند .
خدا يك راه ميانبُر دارد ، و آن را از خدا بخواهيد . ببينيد آيه ى قرآن مىگويد : رَبَّنا آتِنا فىِ الدُّنيا حَسَنَةً وَ فىِ الاخِرَةِ حَسَنةً « 1 » حسنهى دنيا ، هر چه هست ، زندگى خوب ، زندگى پاك ، آخرت هم كه بهشت است ، خوب بقيهى
هامش
( 1 ) - / بقره ، 201 .