« خداى موسى كيست كه بروم او را دستگير كنم و بياورم ! » « 1 »
بعد از بيان كيفيّت گردش خورشيد ، حضرت حق مىفرمايد :
« ذلِكَ تَقْديرُ الْعَزيزِ الْعَليمِ »
اين تقدير خداوند قادر و داناست .
خداوندْ هم عزيز است و هم عليم ؛ عزيز يعنى قدرتمندى كه قدرتش را به كار گيرد . ممكن است پدرى ، بچّهاش را آزاد بگذارد كه بازى كند و كارى با او نداشته باشد ؛ ولى گاهى موقعيّت بهگونهاى است كه پدر مىخواهد بچّه مؤدّب باشد . پدر از قدرتش استفاده مىكند و در اين هنگام اين پدر ، عزيز مىشود . عزّت در اينجا ، به معنى استفادهى از قدرت است . عزيزى كه قدرتش بىنهايت است ، در همه حال پيروز و شكستناپذير است .
خداوند بر اساس حكمت خويش ، اراده فرموده است كه كهكشانها با همهى وسعت و عظمتشان - در حركت و تكاپو باشند . و چون بر همه چيز غالب و نسبت به هر چيز عالم است ، همهى شرايط لازم را ايجاد فرموده و بر موانع فايق آمده است .
ماه ؛ يا شاخهى قوسىشكل خرما !
در آيه ى 39 خداوند مىفرمايد :
« وَ الْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ »
و براى ماه منزلگاههايى قرار داديم . سرانجام به صورت « شاخهى كهنهى قوسى شكل و زرد رنگ خرما » در مىآيد .
كسانى كه در نخلستانها بودهاند و آشنايى با درخت خرما دارند ، حتماً وضعيّتى را كه در اينجاى سورهى ياسين به تصوير كشيده شده است ،
هامش
( 1 ) - / اشاره به آيه ى 38 سوره ى قصص .