بنابراين هنگامى كه انسان موفّق به توبه مىشود ، بايد بسيار مراقب باشد كه به هيچ وجه ، به سمت گناه نرود و از هر عملى كه نافرمانى خداوند متعال محسوب مىشود ، اجتناب ورزد .
در روايت ديگرى از امام صادق ( ع ) آمده است كه فرمودند :
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ الْمُفَتَّنَ التَّوَّابَ وَ مَنْ لَمْ يَكُنْ ذَلِكَ مِنْهُ كَانَ أَفْضَلَ » « 1 »
همانا خداوند بندهاى كه در فتنه ( گناه ) افتد و بسيار توبه كند را دوست دارد و آنكه گناه از او سر نزده ، از كسى كه گناه كرده و توبه كرده ، برتر است .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 435