خداوند گناهانش را از ياد دو فرشته موكلش برده و به جوارحش وحى مىكند كه گناهان او را بپوشانند و به قطعات زمين وحى مىكند ، گناهانى كه بر روى آنها انجام داده است پوشيده دارند ، و لذا خداوند را در حالى در روز حساب ملاقات مىكند كه چيزى بر عليه او در باره گناهان شهادت ندهد .
بنابراين هرچه گناه بزرگ و فراوان باشد ، با توبه بخشيده مىشود . پيش از اين در توضيح اينكه پذيرش توبه هم هيچ شرطى ندارد ، آورديم كه قوم حضرت يونس ( ع ) با اينكه خداوند را نافرمانى كردند و يونس پيامبر ( ع ) را اذيّت نمودند و موانع بسيارى براى رسالت وى فراهم آوردند ، ولى همين كه آثار عذاب الهى هويدا شد و آنان حقيقتاً توبه كردند ، پذيرفته شد و موجب گرديد كه خداوند رحمان و رحيم ، آن قوم را ببخشد و عذاب خواركنندهء دنيا را از آنان بردارد و تا زمان اجل طبيعى ، به آنان مهلت و حيات مجدّد عطا فرمايد . « 1 »
3 ) رفع گرفتارىهاى دنيوى
در بسيارى از موارد ، گرفتارىهاى دنيوى و مصائبى كه براى انسان پديد مىآيد و گرههاى كورى كه در زندگى ايجاد مىشود و هيچ كس قادر به باز كردن آن گرهها نيست ، ناشى از گناهانى است كه خود انسان و يا اطرافيان و نزديكان مرتكب شدهاند .
توبه ، قادر است گرفتارى و سختى زندگى را بر طرف سازد و يك زندگى راحت و آسوده ، جانشين زندگى مصيبتبار قبلى كند .
وقوع بلاياى طبيعى نظير سيل ، زلزله و خشكسالى ، علاوه بر عوامل طبيعى ، از گناهان مردم نيز نشأت مىگيرد :
هامش
( 1 ) . يونس / 98