به عنوان مثال ، شخصى به نزد پيامبر اكرم ( ص ) آمد و گفت : زنى فرزند خود را كشته است ، آيا راهى براى توبهء او وجود دارد ؟ پيامبر فرمودند : قسم به كسى كه جان محمّد در دست او است ، خداوند توبهء او را قبول مىكند و او را عفو مىفرمايد . سپس افزودند :
« إِنَّ بَابَ التَّوْبَةِ مَفْتُوحٌ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ إِنَّ التَّائِبَ مِنَ الذَّنْبِ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَه » « 1 »
باب توبه از بين مشرق تا مغرب گشاده است و كسى كه از گناه توبه كند ، مانند كسى است كه گناهى ندارد .
امام صادق ( ع ) نيز در روايتى فرمودند :
« إِذَا تَابَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ تَوْبَةً نَصُوحاً أَحَبَّهُ اللَّهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِي الدُّنيَا وَ الْآخِرَة »
زمانى كه بندهاى « توبه نصوح » كند ، خداوند او را دوست داشته و عيبش را در دنيا و آخرت مىپوشاند .
راوى مىگويد : به آن حضرت عرض كردم چگونه خداوند عيوب بنده را مىپوشاند ؟ فرمودند :
« يُنْسِي مَلَكَيْهِ مَا كَتَبَا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ أَوْحَى إِلَى جَوَارِحِهِ اكْتُمِي
عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ أَوْحَى إِلَى بِقَاعِ الْأَرْضِ اكْتُمِي عَلَيْهِ مَا كَانَ يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ الذُّنُوبِ فَيَلْقَي اللَّهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ مِنَ الذُّنُوبِ » « 2 »
هامش
( 1 ) . جامع الأخبار ، ص 88
( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 436