چه بسيار ديده مىشود كه نوآموزان سلوك الىالله ، به تقليد از شيّادان عرصهء سير و سلوك ، مدّعى مقامات والاى عرفانى و كشف و شهود مىشوند و حركات و رفتارى از آنان سر مىزند كه برجستگان اهل معرفت و صاحبان مقامات عرفانى نيز از اينگونه رفتارها كه عمدتاً ظاهرسازى است ، پرهيز جدّى دارند .
مهمترين و برجستهترين نكتهاى كه در سرگذشت طلايهداران وادى عرفان و سير و سلوك و پويندگان حقيقى راه سعادت ، بروز و ظهور دارد ، همان تقيّد به ظواهر شرع مقدّس است كه بارها و بارها به آن متذكّر شدهايم .
بزرگانى نظير مرحوم آيت الله قاضى ( رحمةالله ) و استاد بزرگوار ما مرحوم علّامه طباطبايى ( رحمةالله ) چنان مقيّد به انجام واجبات و مستحبّات و ترك محرّمات و مكروهات بودهاند كه گويى اين امور از حالت تكلّف و سختى و حتّى از حالت رويّه بودن براى آنان ، خارج شده است . عرفاى واقعى ، به تمام معنا عابد بودهاند و در عبادت خويش نيز بر حقايق و واقعيّات تكيه داشتهاند و اعمال آنان مبتنى بر صداقت و اخلاص بوده است .
هرچه در سيرهء علماى ربّانى و سالكان الىالله جستجو شود ، كوچكترين اثرى از حركات تخيّلى و غير واقعى ديده نمىشود . خيالپردازى در زندگى اهل معرفت جايگاهى ندارد و همواره وسوسههاى شيطانى را از خود دور مىسازند . همچنين بروز كرامات در زندگى آنان بسيار نادر است ، مگر اينكه كسى به صورت اتّفاقى كرامتى از آنان مشاهده كند . علماى ربانى تا جايى كه مىتوانند قدرتهاى باطنى خويش را مخفى نگاه داشته و از ظهور آن جلوگيرى مىنمايند . ولى ارتباط معنوى و عاطفى آنان با خداوند متعال ، هنگام عبادت ، راز و نياز ، اقامهء نماز ، شب زنده دارى و مداومت بر ذكر ، بروز و ظهور آشكارى دارد .
اهميّت به نماز و مداومت به ذكر ، جزء لاينفك سيرهء علماى ربّانى و عرفا است
سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢١