همانطور كه پيش از اين اشاره نموديم ، پس از طى دوران طاقتفرساى شعب ابوطالب ، پيامبر ( ص ) دو يار صديق و دو حامى خود ؛ حضرت خديجه ( س ) و حضرت ابوطالب ( ع ) را از دست داد و ازاينرو آن سال ، عامالحزن يعنى سال حزن و اندوه ناميده شد . « 1 » و از آنجا كه جسارت و فشارهاى دشمن با اين دو اتّفاق بيشتر شده بود و كار براى آن حضرت بسيار سختتر شده بود ، خداوند براى تسكين و آرامش آن حضرت در مصيبتهاى وارده و استقامت بيشتر او ، سفر معراج را براى او مهيا ساخت .
هامش
( 1 ) - تاريخعبرى ، ج 3 ، ص 1199 .