هدايت امام
هدايت تكوينى
امام قطب عالم امكان ، محور عالم وجود و واسطهى فيض بين غيب و شهود است و به عبارت ديگر ؛ امام واسطهى ميان خداوند و جهان و جهانيان در ايصال نعمتها است . اگر امام نباشد اين فيض منقطع مىگردد .
هدايت تشريعى
هدايت تشريعى چهارده معصوم ، به تبليغ آنها نسبت به دين اسلام برمىگردد . ايشان از طريق رفتار ، گفتار و اعتقاداتشان حقيقت دين را معرفى كردهاند و هيچگاه آن را به نفع خود تغيير نداده ، و براى رونق اسلام عزيز و احياى آن از جان خود مايه مىگذاشتند .
تبليغ دين اسلام در زمان امام صادق ( ع ) كه او را رئيس مذهب جعفرى ناميدهاند رونق بيشترى يافت . زيرا در آن زمان حضرت نسبت به ائمّهى ديگر آزادى عمل بيشترى داشتند . البته اين به آن معنا نيست كه ايشان به راحتى اين كار را انجام مىدادند و هيچ مشكلى بر سر راهشان نبود ، بلكه گاهى اوقات كار ايشان به جايى مىرسيد كه در خانهاى دربسته با پردههاى كشيده مىنشستند و هيچ كس حقّ ديدن آن حضرت را نداشت . ولى به هر حال هر فرصتى را غنيمت شمرده ، به تبليغ دين اسلام مىپرداختند .
صادق آل محمّد ( ص ) شاگردانى را تربيت كردند كه توانستند 400 كتاب در معارف اسلامى به ويژه در فقه بنويسند كه به آن « اصول اربع مائه » مىگويند .