( اى پيامبر ! ) منافقين به نزد تو مىآيند و مىگويند ما مسلمانيم و تو را به رسالت قبول داريم . خداوند مىداند كه تو رسول و فرستادهى اويى و خداوند شهادت مىدهد كه منافقان دروغگويند . يعنى منافقان تظاهر به اسلام مىنمايند و در دل عقيده به اسلام ندارند . نماز مىخوانند ، روزه مىگيرند ، ظاهرى بسيار متعبّدانه دارند ، امّا درحقيقت و در باطن عقيده به اسلام ندارند .
گروه دوم ، عدّهاى هستند كه به عكس گروه اوّل ، از نظر عقيده به راستى مسلمانند ، اما متأسّفانه در عمل رفتار آنان با اسلام و شرع مغايرت دارد . بسيارى از ما مسلمانان در اين مورد مشكل داريم .
ائمهى معصومين ( ع ) بر اين نكته بسيار پافشارى دارند كه اسلام بر سه ركن بنا شده است :
الف ) اعتقاد : همهى ما
بايد « لاالهالااللّه و محمّد رسولاللّه و علي ولياللّه »
بگوييم .
ب ) ظواهر اسلام : اينكه ظواهر اسلام و شرع مقدّس را رعايت كنيم .
ج ) عمل به احكام اسلام يعنى بر اساس احكام اسلام عمل كنيم .
بنابراين ، در جامعهى اسلامى كه در آن مسجدها بىرونق باشد ، به نماز جماعت بىتوجه باشند و به فقرا و ضعفا رسيدگى نشود ، از نظر مالى خود محور باشند و به ديگر مسلمانان اهميت ندهند ، قرآن آن جامعه را جامعهى اسلامى نمىداند ! واى بر چنين مسلمانانى كه مرامشان نامسلمانى است .
قرآن مىفرمايد :
« فَوَيلٌ لِلْمُصَلّينَ الّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ الّذينَ هُمْ يُرآؤونَ وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ » ؛
« 1 »
هامش
( 1 ) - ماعون / 7 - 4 : « پس واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غافلاند . آنان كه ريا مىكنند و از [ دادن ] زكات و [ وسايل و ما يحتاج خانه ] خوددارى مىورزند . »