تفسير ادبى
« فعال » صيغه مبالغه است و در اين جا براى تأكيد آمده و به اين معناست كه فعل حتماً از فاعلش سر مىزند و « فاء » در « فانّك » براى تفريع آمده است ، كاف خطاب هم باز براى تأكيد است . پس معناى اين بخش ازدعا به اين صورت در مىآيد كه او پس ازعلم به اين كه خداوند ، سريع الرضاست و طلب آمرزش ، يقين دارد كه خداوند او را مىآمرزد .
« سبغه » به معناى وسعت است و در اين جا منظور آن است كه خداوند ، كامل بودن را در بخشش نعمت در نظر مىگيرد و فوق العاده كامل بودن آن با اين مثال روشن مىشود كه وقتى آب به اندازه ظرف پر باشد در آن صورت ، كامل است ولى وقتى كه لبريز شد اين جا ديگر فوق العاده پر است و خداوند نيز در نعمت بخشيدن ، اين حالت را رعايت مىكند .
« ميامين » جمع « ميمون » است به معناى فرخنده و با بركت ، و ائمه معصومين ( ع ) فرخنده اند ، چرا كه وجودشان بابركت است .