خلاصه آن كه از اين روايت چنين پيداست كه اثر حسنات و سيئات به فرزندان هم مىرسد و اين اثر يك اثر وضعى است مثل آتشى است كه پدر آن را روشن كرده باشد . البته آيات ديگرى هم اين روايت را تأييد مىكنند .
امام رضا ( ع ) فرمودند :
« كُلَّما احْدَثَ الْعِبادُ مِنَ الذُّنُوبِ مالَمْ يَكُونُوا يَعْمَلُون أَحْدثَ اللهُ لَهُمْ مِنَ الْبَلاءِ ما لَمْ يَكُونُوا يَعْرِفُون ؛ « 1 »
هر چه كه بندگان مرتكب گناهان بى سابقه اى شوند كه قبلًا مرتكب نمىشدند ، خداوند هم بلاهاى بى سابقه اى بر سر ايشان مىآورد كه قبلًا آنها را نمىشناختند . »
از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرمودند :
« قالَ اللهُ تَعالى عزَّ وَجَلَّ اذا عَصانى مَنْ عَرَفَنى سَلَّطْتُ عَلَيْهِ مَنْ لايَعْرِفُنى ؛ « 2 »
خداوند تعالى فرموده است وقتى كسى كه مرا مىشناسد نافرانى مرا در پيش گيرد من هم كسى را بر سر او مسلّط مىكنم كه مرا نشناسد . »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 275 ، ( باب الذنوب ) ، ح 29 .
( 2 ) . همان ، ص 276 ، ح 30 .