- ؛
وَ نَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّاً فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقّاً قَالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
« 1 » بهشتيان دوخيان را صدا مىزنند - و به آنها مىگويند - ما آن چه را كه پرودگارمان به ما وعده مىداد تحقق يافته ديديم . آيا شما هم آن چه را كه پروردگارتان وعده مىداد تحقق يافته ديديد ؟
- آنها - مىگويند : آرى . آن گاه مؤذنى ندا در مىدهد كه : لعنت خدا بر ستم گران باد !
- ؛ « 2 » دوزخيان بهشتيان را صدا خواهند كرد و از ايشان درخواست مىكنند كه از آب يا هر چيزى كه خدا به شما داده است به ما هم بدهيد . آنها خواهند گفت : خداوند اينها را بر كفار حرام كرده است . زيرا دين خودشان را مايه بازى و سرگرمى قرار دادند و زندگى دنيا آنها را به خود فريفته كرد . و همانطور كه آنها ديدار يك چنين روزى را از ياد برده بودند و با آيات ما از ديرباز با جحد و انكار روبه رو مىشدند ما هم امروز آنها را فراموش مىكنيم .
البته نظير اين آيات هم در قرآن ، فراوان است .
هامش
( 1 ) . اعراف ، آيه 44 .
( 2 ) . همان ، آيه 50 و 51 .