و قسم به كسى كه جز او خدايى نيست ، بنده مؤمنى گمانش را به خدا خوش نمىكند مگر آن كه خداوند همان طورى است كه اين بنده مؤمنش گمان كرده ، چرا كه خداوند كريم است . خيرات و نيكىها در دست اوست و حيا مىكند از آن كه بنده مؤمنش نسبت به او خوش گمانى پيشه كرده باشد و او خلافِ گمان او و اميدش رفتار كند لذا نسبت به خدا خوش گمان باشيد و به او مايل و راغب گرديد . »
7 . ايمان و ولايت مانع ورود در آتش است . در رواياتى - به حد تواتر معنوى - از شيعه و سنى در ذيل كلام الهى - كه فرموده است : . .
ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
« 1 » - آمده است كه :
« مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمدٍ ماتَ شهيداً ، الا وَ مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحِمّدٍ ماتَ مَغْفُوراً لَهُ ، الا وَ مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحِمّدٍ ماتَ تائِباً ، الا وَ مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحِمّدٍ ماتَ مُومِناً مُسْتَكْمِلُ الْايمان . . . ، الا وَ مَنْ ماتَ عَلى بُغْضِ آلِ مُحِمّدٍ ماتَ كافِراً ، الا وَ مَنْ ماتَ عَلى بُغضِ آلِ مُحِمّدٍ لَمْ يَشُمَّ رائِحَةَ الْجَنَّة ؛ « 2 »
همانا آگاه باشيد كه هر كس درحالى كه دوستى و محبت محمد و آل محمد دارد بميرد ، شهيد از دنيا رفته ، در حالى كه مورد بخشش خداوند قرار گرفته ، در حالى كه توبه كننده و با ايمان كامل از دنيا رفته است . و همانا - برعكس - اگر كسى در حالى بميرد كه بغض و كينه آل محمد در دلش هست كافر از دنيا رفته و بوى بهشت هم به مشامش نمىرسد . »
8 . اهل بيت ( ع ) - با اجازه خداوند - هر گناه كارى را شفاعت خواهند كرد ، لذا رسول خدا ( ص ) فرموده است :
« ادَّخَرَ شَفاعَتى لِكَبائِرِ من أمتى ؛ « 3 » شفاعت من براى گناهان كبيره ذخيره شده است . »
هامش
( 1 ) . شورى ، آيه 23 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 23 ، ص 233 ، ( باب 13 ، أن مودتهم أجر . . . ) .
( 3 ) . التبيان ، ج 1 ، ص 62 از مقدمه .