وى وقتى توجه كند به اين كه چهارده معصوم داراى يك عزت و نورند ، مىگويد :
« وَ كُلُّ عِزَّتِكَ عَزيزَة
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ كُلِّها ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به چهارده معصوم قسم مىدهم . »
تذكر اخلاقى
چيزى كه بايد در اين جمله به آن توجه داشت اين است كه مؤمن عزيز است ، قرآن مىفرمايد :
« وَللَّهِ الْعِزَّهُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤمِنينَ وَلكِنَّ الْمُنافِقينَ لايَعْلَمُون » ؛
« 1 » عزت مختص خدا ، پيامبر و مؤمنين است ، ليكن منافقين نمىفهمند .
هر چه ايمان ، بيشتر در دل رسوخ كند مؤمن عزيزتر شده و مىتواند بر هر چيزى غالب و مبدأ هر چيزى شود ؛ يعنى در عالم تكوين تصرف كند ، و مىتواند بى نظير باشد . اگر انسان ، كامل باشد در عالم وجود بى نظير است ، مىتواند عزيز باشد ، و محبت وابهتش در دلها ريخته شود . قرآن مىفرمايد :
« مَن كانَ يُريدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَميعاً » ؛
« 2 » هر كس عزت مىخواهد ، عزت يك سره از آن خداست .
اى انسان اگر رابطهات با خدا محكم شد عزيز مىشوى ؛ عزيز به هر سه معنا . قرآن مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . منافقون ، آيه 8 .
( 2 ) . فاطر ، آيه 10 .