اختيار و اراده ندارد . وقتى به مجالس دينى مىآيد ، توبه مىكند ، اما مانند توبهء گربهء عابد مىشود كه وقتى مىرسد به موش ، همه چيز را فراموش مىكند . چه كند كسى كه عادت به دروغ پيدا كرده است ؟ ! عادت كرده كه به همسر و بچههايش دروغ بگويد . در كاسبى دروغ مىگويد . در جلسه دروغ مىگويد . دروغ شوخى و دروغ جدى مىگويد . همينطور اگر دروغهاى خودش را ضبط كند ، در روز صد تا دروغ صد تا بتپرستى و صد تا دشمنى با خدا دارد .
به هر حال آن شخص گفت : يا بن رسولالله ! عادت كردهام به گناه . چه كنم ؟ امام گفت : وقتى مىخواهى گناه كنى ، برو جايى كه خدا تو را نبيند ! گفت : نمىشود امام صادق ( ع ) گفت : پس از ملك خدا بيرون برو و گناه كن . آن شخص گفت : اين كار هم شدنى نيست . امام فرمود : روزى خدا را نخور و گناه كن . گفت : نمىشود . امام فرمود : وقتى كه عزرائيل جانت را مىخواهد بگيرد ، نده . گفت : نمىشود . فرمود : پس اى ذليل ! در محضر خدا ، در ملك خدا ، روزى خدا مىخورى و اين قدر هم ذليل هستى كه اگر بخواهند تو را به جهنم ببرند ، نمىتوانى كارى كنى ، پس چرا گناه مىكنى ؟ !
دعا يعنى انسان ذلت خودش را بفهمد و ربوبيت حق را درك نمايد . اگر انسان به اينجا برسد . وقتى به او گفته مىشود كه دعا معلم اخلاق است و معلم اخلاق خيلى مهمى است ، خوب متوجه خواهد شد . دعا انسان را از ظلمت به نور مىكشاند . او را از ظلمت غم و غصه و گرفتارى و نگرانى و صفات رذيله و خودپرستى و تكبر و غرور كه در همهءمان هست به نور مىكشاند و از ظلمت صفات رذيله و هوى و هوس كه حتى گاهى در عبادات هم دچار آن هستيم نجات مىبخشد . در نماز و روزه و حج و زيارت و جهاد و امربهمعروف و نهىازمنكر هم هوس ممكن است جلو بيايد .
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 162
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٢