حضور قلب ؛ يعنى از اول كه مىايستد به نماز تا آخر كه مىگويد : السَّلامُ عَلَيْكُم وَ رَحْمَةُ الله وَ بَرَكاتُه ! خود را در محضر خدا مىداند و مىبيند كه نماز برايش يك مكالمه است . حمد و سوره ، حرف زدن خداست با زبان او . بقيهء
نماز هم حرف زدن او با خداست و هيچ جا نمىرود به غير از پيش خدا به قول روايت كه مىگويد : قلبش گاهى اينجا و گاهى آنجا و صورتش گاهى اين طرف و گاهى آن طرف است ، نيست . او نماز با روح دارد و به عبارت ديگر نماز مقبول دارد .
نمازى كه مىبرند به آسمان اول ، دوم ، سوم تا مىرسد به عرش و خدمت پروردگار عالم و پيغمبر وحتى خدا بر او درود مىفرستد و خود نماز هم او را دعا مىكند ، نماز مقبول است . نوع اول نماز ، نمازى است كه نمازگزار با آن رفع تكليف كرده است و ديگر تارك الصلاة نيست و ثواب نمازخوان را دارد اما كاربرد بيشترى ندارد و مقبول خدا نيست . خدا اين نماز را نمىپسندد . نوع دوم نماز علاوه بر اينكه صحيح است مقبول خدا بوده و از آن خشنود است . اين نماز ، براى نمازگزار يك مكالمه است و اگر چنين باشد ، حتماً نمىگذارد كه او گناه كند . نيروى كنترلكنندهء او است و اين براى جوانها خيلى مفيد است . جوان يك نيروى كنترل كننده در زندگى مىخواهد . همهء ما يك نيروى كنترل كننده مىخواهيم . اگر اين نيرو را نداشته باشيم ، شياطين انسى و جنى و شياطين درون و برون ما را به سوى خودشان مىبرند . ما يك محافظ و نيروى كنترل كننده مىخواهيم . قرآن مىگويد كه اين محافظ نماز است :
انَّ الصَّلوةَ تَنْهي عَنِ الفَحْشاءِ وَ المُنْكَرِ همين نماز است كه رفع گرفتارى هم مىكند : هم در دنيا و هم دم مرگ و هم در قبر و هم در آخرت . نماز چيزى است كه انسان را در روز قيامت شفاعت مىكند . نماز مونس خوبى براى انسان در قبر است . چيزى كه هنگام مرگ
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢١