علم يابد . زيرا او عالم مطلق است و احاطه ى كامل بر تمام مخلوقات دارد . بلكه براى تبيين « راستى » و « دروغ » بندگان است و تحقّق عقاب و ثواب .
انسان دو سير دارد
« ولنبلونَّكم بشىءٍ من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الأنفس و الثّمرات وبشّر الصابرين « 1 » . . . . » البته ، شما را به مقدارى ترس و گرسنگى و كمبود در دارائيها و نفوس و نقص در زراعت بيازمائيم و صابران را مژده ده .
اين شيوه ى ديگرى از آزمون الهى است كه انسان چونان سنگ معدن بايد در دل آتش سوزان بگدازد ، از گوهرش ناخالصى ها زدوده شود و طلاى ناب گردد .
انسان در يك سير مادى ، از خاك به نطفه و از آن به علقه و سپس به مضغه دگرگون مىشود . « 2 » آنگاه مضغه به استخوان تغيير شكل مىدهد و گوشت بر او مى رويد . سپس در او از روح الهى مى دمد « 3 » و از دنياى تنگ و تاريك پاى بجهان فراخ مى نهد .
دوران كودكى را پشت سر مى گذارد و به نوجوانى مى رسد ، از آن هم به جوانى و سپس ، پير مىشود ؛ و آنگاه است كه حياة را بدرود خواهد گفت و دائم از « نشئه اى » به « نشئه ى » ديگر منتقل مىشود .
هامش
( 1 ) - سوره ى بقره ، آيه 155
( 2 ) - سوره ى حج ، آيه 5
( 3 ) - سوره ى مؤمنون ، آيه 14