معنا آشكار مىگردد كه انسان اگر چه در بعضى از مسائل با حيوانات و موجودات ديگر مشترك است ولى به تناسب دو بعدى بودنش . تفاوتهاى واضح و فاحشى با آنها دارد كه يكى از آنها همين مسئله مورد بحث و گفتگوى ما يعنى استراحت و بخصوص تفريح كردن است به نحوى كه ديگر به آن در قالب يك مسئله مبتلى به عمومى موجودات نگريسته نمى شود .
تفريح واستراحت از ديدگاه نهجالبلاغه
اميرالمؤمنين على ( ع ) در نهجالبلاغه در يك برنامه كلى كه براى زندگى انسانها ترسيم كردهاند . مىفرمايند : هر كس بايد اوقات شبانهروز خويش را به سه بخش تقسيم كند ، بخشى و رابطه با خدا به جهت برآوردن نيازهاى بعد معنوى و بخش سوم هم براى كسب لذائذ حلال بخاطر ارضاى خواستههاى جنبه مادى كه شاهد مثال ما از اين گفتار نورانى همين قسمت سوم است و در ادامه ، حضرت مىافزايند كه اين بخش آخر است كه انسان را در دستيابى به دو قسم اول و دوم يعنى فعاليت و عبادت و موفقيت در آنها كمك و ضمانت مىنمايد « 1 » .
اگر به خواستههاى جنبه مادى در انسانها توجه نماييم ، مىتوان علاوه بر خوردن و آشاميدن كه بسيار بديهى و روشن است ، به بسيارى از امور ديگر كه ما بعضاً به برخى از آنها در فصل حاضر پرداختيم اشاره نمود . يكى از آنها هم ميل و نياز به تفريح و استراحت است كه البته منظور از تفريحات ، آن قسمتى است كه مورد نظر و پسند شارع مقدس باشد و ما از آن به تفريحات سالم تعبير مىكنيم ، از جمله :
1 - پيادهروى 2 - مصاحبت و گفتگو 3 - مطالعه و كتابخوانى 4 - تفريحات بندگان خاص خدا .
هامش
( 1 ) - للمؤمن ثلاث ساعات ، فساعة يناجى فيها ربه و ساعة يرم معاشةو ساعة يخلى بين نفسه و بين لذتها فيما يحل و بجمل ( نهجالبلاغه / كلمات قصار 390 ) .