« و ياران چپ ، كدامند ياران چپ ؟ در ميان باد گرم و آب داغ ، و سايهاى از دود تار ، نه خنك و نه خوش ، اينان بودند كه پيش از اين نازپروردگان بودند و بر گناه بزرگ پافشارى مىكردند » .
يعنى اشخاص خوشگذران و عياش كه مجالس لهو و لعب و گفت و شنودهاى شيطانى دارند ، به گناهان بزرگ و سنگينى روى آوردهاند كه عاقبت و سرانجامى شوم را براى آنها رقم خواهد زد . به عبارت جامعتر ، در ديد قرآن ، فرد عياش و مترف ، فردى بدبخت و در مسير نابودى معرفى گرديده است .
نابودى ، سنت تغييرناپذير جامعه خوشگذران
يك جامعهء خوشگران نيز از اين قاعده مستثنى نيست و به فنايى ذلتبار محكوم است . به اين آيه شريفه توجه فرماييد كه خداوند متعال چگونه هلاكت و نابودى را عاقبت و فرجام حتمى اتراف و عياشى مىداند و بر آن هشدار مىدهد كه :
وَ إِذا ارَدْنا انْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَ فيها فَفَسَقُوا فيها قَحَقَّ عَلَيْها الْقَوْلَ فَدضمَّرْناها تَدْميراً « 1 » « و چون بخواهيم شهرى را هلاك كنيم ، خوشگذرانانش را وا مىداريم تا در آن به انحراف و فساد بپردازند ، و در نتيجه عذاب بر آن شهر لازم گردد ، پس آن را يكسره زير و زبر كنيم » .
نابودى جوامع و ملتها به دو صورت انجام مىشود ، يكى نابودى فيزيكى و جسمى ، بدين شكل كه بلايى آسمانى و يا عذاب الهى نازل شود و مردمى را از بين ببرد و ديگر نابودى روحى و معنوى كه به ظاهر و شكل و صورت انسانها كارى ندارد ، اما آنها را از نظر روح انسانيت مسخ نموده و نابود مىسازد و اين نوع دوم از نابودى است كه بسيار مهم و خطرساز است و ما در بحث رذائل اخلاقى به مصاديقى از دنياى غرب اشاره كرديم كه
هامش
( 1 ) - سوره اسراء / آيه 16 .