تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
آلوده و چركين شما گناهكاران است كه بواسطه اعمالتان به خاطر گناه و نافرمانىهايتان و از روى نادانى و سركشىهايتان ، زنگار غفلت و حق‌گريزى گرفته و اينك باران وحى خداوند را ، آيات الهى و قرآن را معنويت و روحانيت را ، و منبر و محراب را افسانه و تخيل مىپنداريد . كّلَا ، بَلْ رانَ عَلي قُلُوبِهِم ما كانُوا يَكْسِبُونَ « 1 » « نه چنين است ، بلكه آنچه مرتكب مىشدند ، زنگار بر دل‌هايشان بسته است و آنگاه كه كار آدمى بدينجا رسد و غريزه مذهب در پردهء جهل و ظلم انسان ظلوم و جهول پنهان گردد و پرتوافكنى و تذثيرگذارى آن رو به افول گذارد ، طبيعتاً آن دل ، ديگر نمىتواند خدا را بنگرد و بر طبق آيهء شريفه‌اى كه هر كس در اين دنيا كور است ، در آخرت هم نابيناست ، در روز قيامت هم كور خواهد بود » . وَ مَنْ كانَ في هذِهِ أعمي فَهُوَ فيِ الْاخِرَةِ أَعمي وَ اضَلُّ سَبيلًا « 2 » « يعنى آن زمان كه در روز قيامت ، چشم‌ها حقيقت‌بين مىشود و انسان با چشم دل مىتواند به نظاره حق بپردازد و بالاترين لذت و بهجت را ببرد و داراى نشاط كامل گردد ، شخص گناهكار ، از اين همه سرور و شادمانى محروم است و نمىتواند در آن جشن رستگارى سهيم و شريك شود » . بنابراين ، عقل سالم اقتضا و حكم مىكند كه انسان هر چه بيشتر از دايره گناهان و مخالفت با اوامر و نواهى خداوند هر چند ناچيز و غيرقابل اعتناء ، دورى گزيند و خود را در مقابل آنها مصون و محفوظ بدارد .
هامش
( 1 ) - سوره اسرا / آيه 72 . ( 2 ) - چنان كه در روايت نيز آمده است : به كوچكى گناهى كه مرتكب مىشوى منگر بلكه به بزرگى خدايى بنگر كه نافرمانى او را مىنمايى .