توبه و استغفار پيامبراكرم ( ص )
از پيامبر اكرم صلواتالله عليه و آله ، جملهاى نقل شده كه به ما مىآموزد بايد دائماً در حال توبه باشيم :
بدرستيكه بر قلب من زنگار مىنشيند ، از اينرو هر روز هفتاد مرتبه استغفار و طلب آمرزش مىكنم « 1 » .
يعنى قلب ملكوتى و لطيف پيامبر ( ص ) نيز به خاطر نشست و برخاست با مردم در اين دنيا و بواسطه ارتباط با عالم كثرت و ماده مكدر و آزرده گشته و از آن حالت انغمار و پيچيدگى حقيقى در عالم وحدت ، كمى دور مىشده است ، از اينرو براى رفع اين كدورت كه بر قلب ظريف و جان لطيف حضرتش ( ص ) مىنشسته روزانه هفتاد مرتبه استغفار مىكردند ، يعنى روزى هفتاد مرتبه مىفرمودند : استغفرالله ربى و اتوب اليه .
اين حال ، هميشه براى پيامبر ( ص ) وجود داشت و ايشان با توجه و ارتباط ، خود را از آن كدورتها پاك و منزه مىكردند و روشن است وقتى كه پيامبر خدا ( ص ) با آن درجه و مقام از تقوى و عصمت و نورانيت ، حتى براى رفع كدورت قلب لطيفشان هم خود را ملزم به توبه مىدانند ، ديگر وضعيت و تكليف ما معلوم است كه با آنهمه اعمال خلاف و گناهانى كه مرتكب مىشويم ، چه مقدار به حال توبه و انابه و در نتيجه ، اتصال رابطه با خداوند نيازمنديم و به آن احتياج داريم .
درست همانند يك راديو كه اگر بخواهد به مركز پيام و از آنجا به دنيا مرتبط و متصل باشد ، بايد دائماً كليد آن باز باشد در غيراينصورت اگر اين كليد را ببنديد ، ديگر اين وسيله چيزى جز مقداير آهن و سيم و ساير اشياء مختلف نيست و با آن حتى نمىتوان
هامش
( 1 ) - انّه ليُغانُ عَلى قلبى فأقول استغفرالله كل يوم سبعين مرّة ( من لا يحضره الفقيه / ج 4 ، ص 385 ) .