. بديهى است جامعهاى كه داراى استقلال نباشد و نتواند خواست خود را تحقق بخشد و بنابر نيازهايى كه به ديگران دارد ، ناچار از پيروى و تبعيت اوامر و دستورات و خطمشى ترسيم شده از جانب آنها باشد ، جامعهاى وابسته و فاقد ارزش به شمار مىرود و طبعاً چنين جامعهاى به سعادت موردنظر خود نخواهد رسيد .
كار توليدى ، سنت حسنه ى معصومين ( ع )
پيامبرگرامى اسلام و ائمه معصومين ( ع ) نيز به كار توليدى علاقمند و مشوق آن و خود از عاملين به اين نوع كار خوب بودهاند . دامدارى ، كشاورزى ، ايجاد و احياء باغها و نخلستانها و قنوات و از اين قبيل امور ، كارهايى بوده است كه اين بزرگواران بدان اشتغال داشتهاند و بر آن اصرار مىورزيدهاند .
در روايت آمده است كه يكى از روزهاى بسيار گرم مدينه ، امام باقر ( ع ) در زير آفتابسوزان و در حالى كه عرق از سر و روى مباركشان جارى بود ، به كار و تلاش ، و كشاورزى و آبيارى براى احياء زمين اشتغال داشتند . در اين حال شخصى به حضرت نزديك شده و با قيافهاى دلسوزانه سؤال مىكند كه : اى فرزند رسولخدا ! شما را چه مىشود كه در اين موقع روز در اين هواى گرم و آزاردهنده ، به امور دنيوى مشغول هستيد و خود را به سختى انداختهايد ؟ ! ، اگر در اين حال ، مرگ شما را دريابد ، چگونه خداوند را ملاقات خواهيد كرد ؟ !
امام باقر ( ع ) در مقابل نادانى و جسارت اين مرد گستاخ فرمودند : من در اين آفتاب و با اين مشقّت ، خود را به زحمت انداختهام تا اولًا از دسترنج خود ، خانوادهام و ديگران را بهرهمند سازم و ثانياً محتاج و نيازمند افرادى مانند تو نباشم ، اگر هم در اين حال مرگ من فرا رسد و خدايم را ملاقات نمايم ، در بهترين حالات ، يعنى حال اطاعت و عبادت به محضر باريتعالى مشرف خواهم شد « 1 » .
هامش
( 1 ) - كافى / ج 5 ، ص 74 .