در شبانهروز ساعاتى هست كه اختصاص به والدين يا زن و شوهر دارد و هيچكس حتى فرزندان و ديگر محارم ، نبايد آنها را كه در وضع و لباس خاص قرار دارند ببينند و اگر در اطاق جداگانهاى هستند ، مىبايست درب اطاق بسته باشد . اين اوقات عبارتند از :
1 - قبل از نماز صبح ( يعنى وقتى كه هنوز خوابند )
2 - ساعتى از ظهر كه در آن لباسها در مىآورند ( به جهت استراحت روزانه )
3 - بعد از نماز عشاء ( كه آماده خواب مىشوند )
در اين مواقع ، فزرندان ( بالغ و نابالغ ) . اگر بخواهند با والدين خود تماس داشته باشند ، حتماً بايد از براى ورود به اطاق و محل استراحتشان از آنها اجازه بگيرند ، ولى در غير اين ساعات ، براى بچههاى نابالغ ولى مميز در ارتباط با پدر و مادرشان مانعى نيست و مىتوانند بدون اذن ، آنها را ملاقات نمايند اما پسرها ودخترها بالغ و بزرگ ، باز بايد با اعلام قبلى به نزد آنها بروند و اينكه بعضى از پسرها سر زده و ناگهانى وارد خانه مىشوند ، كار غلط و نادرستى است و مورد نهى واقع گرديده است ، زيرا اگر چه در اوقات مخصوص نيست ، ولى ممكن است پدر يا مادر در يك وضع خاص و استثنايى باشند كه ديگران نيست ، ولى ممكن است پدر يا مادر در يك وضع خاص و استثنايى باشند كه ديگران نبايد آنها را در آن حالت ببينند ، و شايد رمز كار در اين باشد كه ديدن بعضى از اعضاى بدن پدر و مادر و خصوصاً مادر ، همچون بالاى زانو ، سينه ، بالاى آرنج و ساير قسمتهايى كه قرآن در يك كلمه از آنها به عنوان عورت نام مىبرد ، توسط فرزندان ، مفاسد جبرانناپذيرى از جمله بلوغ زودرس را در پى دارد و بديهى است كه با بلوغ زودرس ، حافظه و استعداد جوان از شكوفايى در راه خودش باز مىايستد ، نبوغها از بين مىرود ، غريزه جنسىاش به جاهاى خطرناكى مىرسد و يا ناتوانى جنسى پيدا مىكند كه آن نيز خود موجب مفاسد و مشكلات بىشمار ديگرى مىگردد .
همين مسئله در مورد خواهر و برادر نيز صدق مىكند كه آنها هم بايد با اطلاع و اجازه بر يكديگر وارد شوند تا مفسدههاى اخلاقى از اين قبيل به وجود نيايد .
اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٥