چرا توبه دم مرگ قبول نمىشود ؟
هنگام مرگ پردهها بالا مىرود و شخصى عملش را مىبيند ، همچون شخص محكوم به اعدام كه پاى دار مىآيد ، چنين كسى پشيمان است اما نه از گناه ، بلكه اظهار پشيمانى مىكند تا از مرگ خلاص شود و اگر همان جنايت كار را آزاد كنند ، باز همان آدم اول است .
قرآن مىفرمايد :
« قال رب ارجعون . لعلي اعمل صالحاً فيما تركت كلا انها كلمه هو قائلها » ؛ « 1 » مىگويند : پروردگارا ، مرا باز گردانيد شايد من در آنچه انجام ندادهام كار نيكى صورت دهم . نه چنين است ، اين سخنى است كه او كوبنده آن است .
بنابراين آن گاه كه پاى انسان در تله و دام گير كند و پشيمان شود سودى ندارد ، زيرا كه اين پشيمانى ، به معناى توبه نيست ، توبه آن است كه در انسان تلاطم و تحول درونى ايجاد شود ، از گناه در محضر خدا خجلت زده گردد .
به پيامبر اسلام ( ص ) عرض كردند كه جوانى در حال احتضار است و وضعش بسيار بد است ، حضرت به بالينش آمده و فرمودند : جوان ! بگو « لا إله الا الله » نتوانست بگويد : گناه چشم و گوش او را كور و كر كرده بود ، پيامبر پرسيدند : اين جوان مادر دارد ؟ گفتند : بله يا رسول الله ! فرمود : بگوييد بيايد ، وقتى مادرش آمد حضرت فرمود : از جوانت راضى هستى ؟ گفت : نه يا رسول الله ! آدم بدى بود .
هامش
( 1 ) - مومنون ( 23 ) آيه 99 .