اول بر او 25 تازيانه بزند ، روز دوم باز اگر ديد بايد 25 تازيانه به او بزنند و روز سوم اگر روزهاش را علنى بخورد بايد او را اعدام كنند . روزهخوارى با اين همه اهميتش با توبه آمرزيده مىشود . ( البته به شرط اين كه قضايش را بگيرد ) .
قسم دوم گناهان هم مرتبط با حق الناس است كه اين هم دو قسم است : يكى مربوط به مال مردم است كه گناهش بسيار بزرگ است به حدى كه بايد به خداوند پناه ببريم . در روايت آمده است كه در روز قيامت چهل نماز مقبول را به كسى مىدهند كه يك درهم از كسى طلب دارد و خداوند قسم خورده است كه : « به عزت و جلالم سوگند از مال مردم نخواهم گذشت » .
ديگرى هم مربوط به شخصيت و آبروى افراداست ؛ يعنى گناهى است كه با آن آبروى يك فرد محترمى از بين رفته است ؛ در اين صورت توبه هنگامى پذيرفته مىشود كه حلاليت بطلبيم و به هر صورت ممكن ، آبرو و شخصيت او را اعاده نماييم . كاركنان ادارات بايد نيك بدانند كه با هر دو حق ، به ويژه حقالناس ، سرو كار دارند .
قرآن مىفرمايد :
« انما التوبه علي الله للذين يعملون اسوء بجهالته ثم يتوبون من قريب . . . » ؛
« 1 » توبه نزد خداوند ، تنها براى كسانى كه از روى نادانى مرتكب گناه مىشود سپس به زودى توبه مىكنند .
پس اگر كسى از روى عمد مرتكب گناه شود توبهاش پذيرفته نيست و اگر كسى بخواهد توبهاش پذيرفته شود بايد فوراً توبه كند ( و امروز و فردا
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) آيه 17 .