از رحمت خدا ماىوس نشويد ، [ چون اگر كسى از رحمت خدا مايوس شود گناهش به حد كفر است ] و مايوس نمىشوند از رحمت خدا مگر كافران .
عدم توفيق در توبه
مرحوم صدوق ( ره ) در كتاب عيون اخبار الرضا روايتى از امام رضا ( ع ) نقل مىكند كه اين روايت بسيار اميدوار كننده است . راوى مىگويد : وقتى حضرت رضا ( ع ) در مشهد بودند در يكى از روزهاى
ماه مبارك رمضان نزد حميد بن قحطبه ( كه يكى از سران لشكر هارون الرشيد بود ) رفتم ، ديدم روزهاش را مىخورد به من هم تعارف كرد كه بيا غذا بخور ، گفتم من روزه هستم و عذرى ندارم ، مسلماً تو عذر دارى كه روزهات را مىخورى .
گفت نه من عذرى ندارم ! گفتم : اگر عذر ندارى چطور روزهات را مىخورى ؟ گفت : من مىدانم كه خداوند مرا نمىآمرزد ، ديگر براى چه روزه بگيرم ، من كه به جهنم خواهم رفت چه طبقه اول باشد و چه طبقه آخر .
علتش را پرسيدم ، جواب داد : قضيه مفصلى دارم و آن اين كه : شبى در خانهام خوابيده بودم كه نيمههاى شب هارون مرا خواست ، رفتم . هارون به من گفت چه مقدار و تا كجا با من هستى ؟ گفتم تا حد جان و مالم ، گفت برگرد برو به خانهات ؛ برگشتم ولى هنوز به خانهام نرسيده بودم كه دوباره مرا برگرداندند ، اين بار ديدم هارون غضبناك نشسته و شمشيرى روى زانويش گذاشته است ، خطاب به من گفت : تا كجا با من هستى ؟ گفتم تا حد جانم ، مالم و ناموسم گفت برگرد . اين بار نيز هنوز به منزلم نرسيده بودم كه براى سومين مرتبه باز به نزدهارون بازگرداندند ، پرسيد چقدر با من هستى ؟ گفتم تا حد جانم ، مالم ناموسم ودينم . گفت : همين را مىخواستم . شمشير را داد به من وگفت : اين غلام هر چه گفت گوش كن .