مَرضيَّةً فَادخُلى فى عِبادى وَ ادخُلى جنَّتى » « 1 » ؛ يعنى كسانى كه مخلَصند ؛ مثل امام حسين و زينبش ، نظير پيغمبر اكرم و يار عزيزش امير المؤمنين عليهما السلام .
جنّة خدا ممكن است براى بنده اى در همين دنيا باشد . آن كسى كه بتواند همه بتها را بشكند ، همه اغيار را از دل بيرون كند ، صاحب خانه را صد در صد در خانه جايگزين كند ، اين ديگر بهشتش همين جاست . ديگر خيلى احتياج ندارد به اين كه بميرد تا او را به بهشت ببرند . نه ، آن بهشت هم براى او كوچك است . بهشت عدن و رضوانش هم براى او كوچك است در دل
شب
« سُبُّحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا و رَبُّنا الملائكَةِ و الرُّوحِ
» « 2 » مى گويد و پشت پا مى زند به دنيا و آنچه در دنياست . نه براى اينكه دنيا را دوست ندارد ، او مىداند كه غريزه دارد و بايد آنها را ارضاء كند ، اما او قانون اهمّ و مهم را هم مىداند ، مىداند كه وقتى خدا باشد ، همه چيز هست ، به قول امام حسين ( ع ) در دعاى عرفه كه مى فرمايد : خدايا كسى كه تو را يافت ، چه ندارد ؟ چه گم كرده است ؟ و كسى كه تو را نيافت ، چه دارد ؟ « 3 » ولو اين كه دنيا مال اوست . واقعاً چنين است . خوشا به حال آن كسانى كه مخلَص باشند . خوشا به حال آن كسانى كه مخلَص باشند و به آنجا برسند كه اين دنيا ، بهشت و بالاتر از بهشت براى آنها بى ارزش باشد و در دلشان جز الف قامت دوست ، چيزى نباشد . چنين كسى به همه چيز پشت پا مى زند حتى به بهشت . به اين مى گوييم : خلوص قلبى ، خلوص اعتقادى ، خلوص عملى و مهمتر از همه اينها ، خلوص قلبى است . البته توسل مى خواهد مخصوصاً براى شما توسل به حضرت رضا ( ع ) . تقوا ، دعا و خلوص در عمل مى خواهد تا ان شاء الله پروردگار عالم جرقه اى بزند و ما بتوانيم از نظر دل خلوص پيدا كنيم .
هامش
( 1 ) - فجر / 27 - 30
( 2 ) - محمد باقر مجلسى ، بحارالانوار ، ج 11 ، ص 186 ، روايت 38 .
( 3 ) - متن عربى دعا چنين است : ماذا وَجَدَ مَن فَقَدَكَ وَ ماذا فَقَدَ مَن وَجَدَكَ . ( شيخ عباس قمى ، مفاتيح الجنان ، اواخر دعاى عرفه )