و علم و مرجعيّت ، مسجد سيّد را هم داشت .
از نظر يك مرد ايثارگر ، كار سيّد كوچك و ناچيز است . سگ گرسنه اى را ديده است كه از فرط گرسنگى شير ندارد به بچّه هاى خود بدهد و او غذاى خود را به سگ مىدهد . كار كوچك اين مرد بزرگ ، چرا آنقدر ارزش پيدا كرد كه خدا به او عظمت داد ، همان روز زمينه ى ترقّى اجتماعى او را فراهم كرد و سرانجام قبر او را امامزاده كرد ؟ به دليل خلوص .
اگر دنيا و آخرت را مى خواهيد ، به كارهايتان رنگ خدايى بدهيد . وقتى معلّم به كلاس مى رود ، نه براى تشويق گرفتن و اينكه كلاسم نمره ى خوب بياورد تا به من بارك الله بگويند بلكه ، با اين فكر كه اينها امانت هستند و سعادت نسل آينده مرهون اين بچّه ها است و با اين فكر كه اگر من كار كردم و بچّه ها نمره ى خوب آوردند ، دل بچّه ها را خوش كرده ام و دل پدر و مادرشان را نيز بدست آورده ام و بتوانند در آينده براى انقلاب مفيد باشند و گره اى را باز كنند . اين فكر و عنوان به كلاس اكسير مى زند و به اندازه اى آن را پر ارزش خواهد كرد كه ديگر مسجد هم در مقابل آن نمى تواند قد علم كند .
گاهى گفتن كلمه ى عزيزم به يك جوان يا نوجوان ، يك تبسّم به روى كودك ، يك دست تلطّف و يا يك تشويق به شرط آنكه رنگ خدايى داشته باشد بر دنيا و آنچه در آن است برترى پيدا مىكند ؛ امّا اگر اين رنگ در كار نباشد ، كار هر اندازه بزرگ باشد از نظر اسلام به اندازه ى بال مگسى
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٧٧