مصيبتى يا بلائى از كسى رفع شود ، عاملش شما هستيد . كسى كه گرفتار است بايد بگويد : آقا ! امام زمان ! كسى كه حاجت دارد بايد بگويد : يا حسين ! يا على ! و با توسّل جلو برود و از خدا حاجتش را بگيرد .
- گاهى اجابت دعا ، مصلحت نيست
بحث ديگرى است و آن اين است كه خداوند روى مصلحت كار مىكند . اگر چيزى مصلحت باشد پروردگار عالم ايجاد مىكند و اگر چيزى مصلحت نباشد معقول نيست كه ايجاد كند . زيرا خلاف حكمت است و خدا حكيم است . وقتى چنين باشد ، گاهى پروردگار عالم چيزى را مصلحت مىداند بدون دعا مىدهد ؛ و گاهى مصلحت اين است كه خداوند آنچه مىخواهى به تو
بدهد اما با دعا . اما گاهى هم مصلحت نيست كه به تو چيزى بدهد . حالا هر چه دعا كنى دعا مستجاب نمىشود . نظير بچّهاى كه سرماخورده و خربزه برايش بد است . اما از شما خربزه مىخواهد . او گريه مىكند و لج مىكند . دلت برايش مىسوزد ؛ اما تو مصلحت نمىبينى كه به او بدهى .
قرآن شريف براى اينكه اين مطلب را جا بيندازد ، قضّيه حضرت خضر را بيان مىكند . اين قضّيه فوقالعاده مهم و عرفانى و فلسفى در آخر سوره كهف بيان شده است و حضرت امام ( قدّه ) مىفرمودند :
« تمام مسائل دِقّى اسلامى در اين چند تا آيه حل شده است : مسأله قضا و قدر ، جبر و تفويض ، مسأله بداء ، كيفيّت نسبت دادن حدوث به قدم » .