است ؛ و بىوفائى ، خود يك رذيله خطرناكى است ؛ و چاره عشقهاى مجازى ، بىاعتنائى است . وقتى بىاعتنائى كند ، از بين مىرود .
- معالجه آمال و آرزو
اما راجع به آمال و آرزو ؛ چه كنيم تا آدم آمال و آرزوئى و آدم رؤيائى نباشيم . بايد زياد به فكر قبر و قيامت باشيم ، انسان بايد فكر كند اگر امروز يا امشب مرد و امشب شب اوّل قبر او بود چه مىشود .
در روايات مىخوانيم خبر دادند به رسول اكرم ( ص ) كه فلانى قرض يك ساله كرده است . پيغمبر خيلى تعجّب كردند و فرمودند : عجب آدم آمال و آرزودارى است ! اگر امشب بميرد چه مىكند ؟ اگر انسان مقدارى به فكر قبر و برزخ و قيامت و بهشت و جهنم بيفتد ، ولو در 24 ساعت يكى دو لحظه يا بيشتر به فكر باشد ، كمكم حالت آمال و آرزو از آدم گرفته مىشود .
البته در جلسه قبل معالجهاش را گفتم كه اگر كسى ايمان به مقدّرات الهى داشته باشد ، اگر كسى بداند كه خدا رؤوف و مهربان به حال او است ، اگر كسى بداند خدا عالم به حال او است ، اگر كسى بداند كه خدا حكيم است و كار بى جا نمىكند ، خدا جواد است و آنچه را انسان لياقت داشته باشد و صلاح انسان باشد به او مىدهد ، خواه ناخواه ديگر آمال و آرزو ندارد ؛ ديگر دلهره و اضطراب خاطر و نگرانى از آينده ندارد . از اين جهت مىگفتم كه آخر دعاى ابوحمزه ثمالى را بخوانيد كه :