هجرت الى الله و رسول است ، رفتن به جبهه آنگاه مورد قبول حق تعالى است ، كه فقط به نيت يارى اسلام باشد ، و اگر كسى با اين نيت به جبهه رود و كشته شود ، شهيد و در جوار الله است و اگر بيرون از جبهه هم دار دنيا را وداع كند ، در جواز خداى تعالى است ، بهشت ، براى چنين كسانى اندك است و بايد شأن به لقاء الله مفتخر شوند .
همچنانكه اگر عامل هجرت كسى پول ، رياست و بطور كلى امور دنيائى باشد ، پاداشش به اندك مال دنيا و آفرين واحسنت گفتنها ختم مىشود و چنين كسى اگر در جبهه كشته شود ، جزء شهداء محسوب نخواهد شد ، چون عملش خالى از اخلاص بوده ، و نزد خدا ارزشى ندارد .
در روايات داريم ، كه روز قيامت شخص ( به ظاهر شهيد ) را مىآورند ، از او مىپرسند كه : چكاره بودهاى ؟ در دنيا چكار كردهاى ؟ در جواب مىگويد در ميدان جنگ بودم ، به خط مقدم جبهه رفتم ، در سنگر زندگى كردم ، كشتم و جلو رفتم تا بالأخره در راه خدا شهيد شدم . به او خطاب مىشود كه دروغ مىگوئى .
آرى ، جهبه بودى ، به خط مقدم رفتى ، كشته هم شدى ، اما براى اين بودكه بگويند : آدم شجاعى است ! و بارك الله و احسنت بگويند ! . .
سپس خطاب مىشود كه اين شهيد نيست او را به رو در آتش جهنم بيندازيد لذا مسئله خيلى حساس و ظريف است و شما برادران رزمنده بايد بسيار مواظب باشيد تا كارهايتان رنگ خلوص داشته باشد ، كه در غيراينصورت در دنيا و آخرت ضرر و زيان خواهيد ديد .
اى بسيجيان عزيز كه بار سنگين جنگ بر دوش شما است ، اى سربازان گمنام ، مواظب باشيد كه نزد پيغمبر ( ص ) و امام زمان ( ع ) نيز جزء گمنامان باشيد ، هيچ افتخارى بالاتر از اين نيست كه روز قيامت گفته شود : بسيجى ، سرباز گمنام ولى الله الأعظم امام زمان ( ع ) است .
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 63
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٣