جلسه ى هشتم خلوص
بِسمِهِ تَعالى
خلوص از مسائلى است كه براى همه مخصوصاً لشگريان اسلام در جبهه ، واجب و لازم است ، خلوص ، خالص كردن قصد از غير خداوند است ، عمل وقتى ارزش پيدا مىكند و تقدس مىيابد كه با اخلاص انجام شود و كار فقط براى رضايت خدا انجام بگيرد و غير از خدا در نظر و نيت نباشد .
اما اگر اعمال ما خالص نباشد اصلًا و ابداً ، ارزش الهى و معنوى ندارد ، بلكه گناه هم بر آن مترتب است ، اگر يك كاسب ، تاجر ، دكتر و . . . در كارهايش خلوص نداشته باشد ، اعمالش باطل نيست ، ولى ثواب خلوصى در كار را نبرده است و رشد معنوى پيدا نمىكند اما اگر يك سپاهى ، ارتشى ، بسيجى و روحانى كه كارهايش از جمله ى عبادات است و جهت الهى دارد ، خلوص نداشته باشد ، هم عملش باطل است و هم استكمال نمىيابد و در ضمن براى او گناه نوشته مىشود ، اگر كسى بخاطر رضاى خداوند تعالى و عمل به وظيفه الهى ، به جهبه نرفته باشد ،