مىشود . چنين كسى زيانكار در دنيا و آخرت است و زيانش بر همه آشكار است .
امام حسين ( ع ) در روايتى كه مربوط به ايشان است مى فرمايد : الناس عبيد الدنيا والدين لعق بالسنتهم . مردم در دنيا هستند ، اما دين رسوخ در دل آنها نكرده و تنها دين را چشيده اند .
در روايت ديگر امام صادق ( ع ) مى فرمايد : غالب ايمانها ، ايمان لسانى و تقليد است و ايمانى نيست كه رسوخ در دل يا در عقل آنها كرده باشد و قرآن مى فرمايد اين گونه اشخاص نمى توانند خودشان را حفظ كنند . اگر در رفاه و آسايش باشند ايمان ( اطمينان ) دارند . اما اگر وضعى بحرانى بر ايشان پيش بيايد ، خود را باخته و اينان در دنيا و آخرت آشكارا زيانكارند . در آيه ديگر مى فرمايد :
ان الانسان خلق هلوعا . « 1 » انسان موجودى حريص و بى صبر است .
انسانها اگر ايمان در دل و عقلشان رسرخ نكرده باشد ، اذا مسه الشر حزوعا . « 2 » آنگاه كه وضع استثنايى پيش به ياد ، مثل فقر ، نا امنى و يا مورد كمبود واقع شوند بيقرارى مى كنند .
واذا مسه الخير منوعا .
« 3 » و آنگاه كه خير برايشان پيش بيايد و در رفاه و آسايش قرار گيرند سر كشى مى كنند .
هامش
( 1 ) 1 . سورهمعارج ، آيه 19 .
( 2 ) 2 . سوره معارج ، آيه 20 .
( 3 ) 3 . سوره معارج ، آيه 21 .