بلكه هدف ، دعوت آنان به دين اسلام و بر طرف ساختن موانع روى آوردن آنان به اين آيين انسانساز ، عدالتگستر و نجاتبخش است .
اكنون نزديك به يك ميليارد مسلمان در سراسر جهان زندگى مىكنند .
گرايش آنان به اين دين مقدس نه تنها با اعمال قدرت و شمشير نبوده ، بلكه به دليل انطباق معارف اسلامى و احكام آن با فطرت انسانى آنان بوده است .
در صدر اسلام نيز درخشندگى نظام انسانى و عدالتگستر اسلام ، مردمان را به راه حقيقت كشانيد و به دين راستين و كامل الهى رهنمون شد .
ايمان به يك آيين ، امرى قلبى است . كسىكه به دينى ايمان مىآورد ، در حقيقت فكر و ايدهء آن دين را مىپذيرد و مجذوب آن مىشود . مجذوب شدن دو بعد دارد ، يك بعد آن جنبهء علمى دارد ، بدين معنى كه عقل و فكر انسان منطق آن دين را مىپذيرد و بعد ديگر آن جنبهء عاطفى واحساسى دارد ؛ يعنى دل انسان به آن دين گرايش پيدا مىكند . هيچكدام از اين جنبهها با اعمال زور و خشونت به دست نمىآيد . قرآن كريم مىفرمايد :
لا اكراه فى الدين قد تبين الرشد من الغى . « 1 »
در پذيرش دين اكراه و اجبارى نيست ، به راستى كه راه هدايت و گمراهى ( براى همگان ) روشن شده است .
هامش
( 1 ) . قرآن ، بقره / 256 .