جلسه بيست و سوم
بسم الله الرحمن الرحيم
رَبِّ اشّرَحْ لي صَدْري وَ يَسِرْلي امْري وَ احْلُلْ عُقْدهً مِنْ لِساني يَفْقَهُوا قَوْلي
معاد جسمانى
از قرآن شريف استفاده مىشود كه معاد جسمانى است و در اين مورد همه فرق اسلامى اتفاقنظر دارند . فلاسفه اسلامى هم معاد را جسمانى مىدانند . چنانچه شيخالرئيس در شفا مىگويد : بر فرض اين كه ما نتوانيم از نظر عقل و برهان ، معاد جسمانى را ثابت كنيم ولى از نظر آيات و روايات مسلم است كه معاد جسمانى است « 1 » .
قرآن مجيد در سوره مباركه بقره ضمن چند آيه در آخر سوره ، دو داستان نقل مىفرمايد ، يكى داستان عزير نبى ( ع ) « 2 » و ديگرى داستان حضرت ابراهيم ( ع ) « 3 » كه هر
هامش
( 1 ) - يجِبُ ان يعْلَمَ انَّ المَعادَ منْهُ ما هُوَ منقول مِنَ الشَّرْعِ وَ لا سَبيلَالى اثْباتِهِ الّا مِنْ طَريقِ الشَّريعَة وَ تَصْديقِ خَبَرِ النَّبى وَ هُو الَّذى يلْبَدِنَ عِنْدَ البَعْثِ وَ خَيراتُ البَدَنِ وَ شُرُورهِ ، مَعْلُومَة لا يحْتاجُ اْلى تَعَلُّم وَ قَدْ بَسَطَتِ الشَّريعَة الحَقَّهِ الَّتى اتانابِها نَبِينا وَ سَيدُنا و مَوْلانا مُحَمَّدٌ رَسُولُ الله صَلِّى الله عَلَيهِ وَ آلِهِ حالَ السَّعادَة وَ الشَّقاوَة الَّتى بِحِسابِ البَدَنِ . لازم است دانسته شود كه معاد جسمانى از راه شرع به ما رسيده و راهى جز راه دين و تصديق خبر پيامبراكرم ( ص ) براى اثباتش نيست و آن اينكه : وقتى بدن برانگيخته شد خيرات و شرورى برايش هست كه نياز به تعلم ندارد و شريعت حقهاى كه براى ما آورده پيامبر و آقا و سرپرست ما حضرت محمدرسولالله ( ص ) درباره سعادت و شقاوت اين بدن مفصل در اين مورد بحث فرموده است .
( 2 ) - سوره بقره ، آيه 259 .
( 3 ) - سوره بقره ، آيه 260 .