جلسه بيست و دوم
بسم الله الرحمن الرحيم
رَبِّ اشّرَحْ لي صَدْري وَ يَسِرْلي امْري وَ احْلُلْ عُقْده مِنْ لِساني يَفْقَهُوا قَوْلي
شكر نعمت
بحث قبلى ما دربارهء لزوم شكرگزارى انسان در برابر خدا بود كه ناتمام ماند .
آياتى كه در اين باره نازل شده ، براى اين است كه به انسان تذكر دهد نعمتهاى فراوانى به او داده شده و براى هر نعمت ، شكرى لازم است و انسان در مقابل پروردگار عالم ، هميشه بايد شاكر باشد . اگر اين حالت براى انسان پيدا شود ، بهترين فضيلتها را دارد ، چنانچه نمكنشناسى و كفران نعمت ، رذيله بزرگى براى انسان است .
آنكس كه نمك خوردو نمكدان بشكست * درمحفلرندان جهان ، سگبه ازاوست
لذا در روايات مىخوانيم ، وفا و شكر را از سگ بياموزيد . اگر انسان ناشكر شود ، بايد بگوئيم از هر سگى پستتر است .
قرآن شريف در آيات فراوانى متذكر اين نعمتها مىشود . امر به شكر مىكند و حتى با كمال صراحت مىفرمايد :
« وَ اذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَازِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُم انَّ عَذابي لَشَديدٌ »
« 1 » اگر شكر نعمت كرديد ، نعمت شما اضافه مىشود ، نعمت بر روى نعمت مىآيد و اگر كفران نعمت كرديد ، عذاب خدا دردناك است . و به قول ما طلبهها اطلاقش شامل عذاب و دنيا و آخرت است . چنانچه در آيات ديگر هم هست ، عذاب خدا هم در
هامش
( 1 ) - سوره ابراهيم . آيه 7 ترجمه : ( و باز به خاطر آوريد ) وقتى كه خدا اعلام فرمود كه شما بندگان اگر شكر نعمت بجاى آريد بر نعمت شما مىافزايم و اگر كفران كنيد البته عذابم شديد است .