ما نتيجه اعمال نيك و بد هر انسانى را به گردنش انداختيم ، و در روز قيامت كتابى كه نامه عمل اوست بر او بيرون آوريم ، در حالى كه اين نامه باز باشد و همهء اوراق آن را يك بار ملاحظه كند و به دو خطاب رسد كه نامهء عملت را بخوان ، ببين تا در دنيا چه كردهاى ، تو خود تنها براى رسيدگى به حساب خويش كافى هستى ، هر كسى راه هدايت يافت تنها به نفع و سعادت خود هدايت يافته و هر كس هم به گمراهى شتافتهاو هم به زيان و شقاقت خود شتافته است . ( هر كسى كه در دنيا راه مستقيم الهى را رفته و با عمل به احكام خداوند زندگى كرده در آخرت هم اهل هدايت است و كسى كه راه ضلالت را در دنيا طى كرده او در آخرت هم اهل ضلالت است ) و بار كسى بر دوش ديگرى نيست . هر كسى در آخرت گناهش گريبانگير و پاپيچ خودش مىشود ، جهنم و بهشت در گرو اعمال خود انسان است نه ديگرى و ما تا رسولى را نفرستيم و با مردم اتمام حجت نكنيم ، هرگز كسى را عذاب نخواهيم كرد . هيچكس روز قيامت عذاب نمىشود بدون اين كه در دنيا بر او حجت تمام نشده باشد .
معناينامهء عمل
« نامهء عمل » چيست ؟ آيا نامهء عمل صفحهء دل انسان است ؟ بعضى از آيات شريفه بر اين معنى دلالت دارند . به اين اعتبار « هوت انسانى » همان « نامه عمل » او است .
يا مراد از « نامهء عمل » اعمال انسان است كه اطراف او را فراگرفته ؟ بعضى از آيات ديگر بر اين معنى هم دلالت دارند .
و يا مقصود از « نامهء عمل » نسخهبردارى از اصل