تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 121

مساهمون:

ص١٢١
بىپايه و سست است و با مختصر فقر ، مرض و مصيبتى از بين مىرود . چنين انسانى را قرآن به « درخت خبيثه » مثل زده ، كه در اثر ارتكاب محرمات و دورى از واجبات الهى تنومند شود . اما سراسر شومى و تلخى است و اين چنين انسانى از سخن و فكر و نيت و عملش شرارت مىبارد .

روايتيدر مورد احتضار

پيغمبر اكرم ( ص ) بر بالين جوانى كه در حال احتضار بود آمدند و به او فرمودند : « بگو لااله الا الله » . ولى او به زبان گشودن قادر نبود . حضرت دريافتند كه بندآمدن زبانش به سبب كثرت گناه است ، لذا مادر جوان را خواستند و از او پرسيدند كه از دست پسرش راضى است يا نه . مادر جوان عرض كرد كه او مرا بسيار آزرده است و از او راضى نيستم . حضرت فرمودند : او در حال مرگ است از گناهنش درگذر ، و از او راضى باش . مادر نيز امر پيامبر ( ص ) را فرمان برد ، از پسر خود درگذشت و او را حلال كرد . سپس حضرت ذكر « لااله الا الله » را به دو تلقين كرد . اين بار جوان به سخن آمد و ذكر را بازگفت . حضرت از او سؤال كردند چه مىبينى ؟ عرض كرد : يا رسول الله ( ص ) ، شخصى بسيار زشت ، ترسناك ، سياه و خشن مىبينم كه گلويم را فشار مىدهد . حضرت به جوان فرمودند : بگو :
معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 121 | الشيخ حسين المظاهري