تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
اگر به سختى حل كافران هنگام جان دادن نظر افكنى ( مىبينى ) كه فرشتگان جان آنان را مىگيرند و با تيغ ( قهر و غضب الهى ) بر روى و پشت آنها مىزنند و به آنها مىگويند بچشيد طعم عذاب سوزنده را . . . . . ولوتري اذ الظالمون في غمرات الموت و الملائكه باسطوا ايديهم اخرجوا انفسكم تاليوم تجزون عذاب الهون بما كنتم تقولون على الله غير الحق و كنتم عن آياته تستكبرون . « 1 » و نيز اگر سختى حال ستمكاران را هنگام مرگ نظاره كنى ، ( خواهى ديد ) كه در سكرات موت گرفتار آيند و فرشتگان براى قبض روح آنها دست به ( قهر و قدرت ) برآورند و گويند كه جان از تن به در كنيد ، امروز كيفر عذاب و خوارى مىكشيد ، چون بر خدا سخن نابه‌حق مىگفتيد و از حكم آيات او گردن كشى و تكبر مىنموديد . و مثل كلمه خبيثه كشجره اجتثت من فوق الارض ما لخا من قرار . « 2 » مثل كفر مانند درخت پليدى است كه ريشهء آن به فلب زمين نرود بلكه بالاى زمين افتد ( و زود خشك شود ) و هيچ ثبات و قرارى نخواهد داشت . آيهء شريفه به اين مهم اشاره دارد كه اگر كلمه « لااله الا الله » ، يعنى حقيقت توحيد ، در قلب انسان ريشه نداشته باشد
هامش
( 1 ) . سورهء انعام ، آيه 93 . ( 2 ) . سورهء ابراهيم ، آيه 26 .
معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 120 | الشيخ حسين المظاهري