سلحشورى حاصل يافتنىهاست ، نه دانستنىها .
حجّ واقعى يافتنىهاى انسان را افزايش مىدهد ، به ويژه در عرفات و مشعر انسان مىتواند به يافتنىهاى بيشترى دست يابد . عرفات و مشعرالحرام مكانهايى هستند كه حاجى در آنها به تأمل در رابطهء خود با خداوند مىپردازد . وقوف در عرفات و مشعرالحرام از اركان حج به شمار مىرود . اگر انسان متوجّه باشد ، در عرفات و مشعر مىتواند يافتنىها را بيابد و در آنجا با تمام وجود خود با خداوند راز و نياز كند و با چشم و گوش دل حقايقى را ببيند يا بشنود . اگر كسى توفيق آن را نيافت كه در مكّه و عرفات حضور يابد ، بهترين جا براى يافتنىها نماز است . البته ، نمازهايى كه روح داشته باشد و با حضور قلب خوانده شود . در ساير عبادات نيز اگر با حضور قلب و توجّه به خداوند همراه باشد ، يافتنىها را مىتوان به دست آورد . اگر روزه با حضور قلب باشد و انسان در هنگام روزهدارى مرتكب گناهى نشود ، مىتواند به يافتنىهاى زيادى دست پيدا كند . اين يافتنىها در وقت
افطار و سحر بيشتر است . بزرگترين يافتهء روزهدار اين است كه در روز عيد فطر حاكميّت خداوند را بر دل خود احساس كند .
حاصل وقوف در عرفات اين است كه انسان به آنچه از شناختها و يافتنىها نيازمند است ، دست مىيابد . حاجيان از ظهر تا غروب روز نهم در سرزمين عرفات وقوف مىنمايند و سپس با دلى نورانى و سرشار از معرفت الهى به سوى سرزمين مشعرالحرام حركت مىكنند .
استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 279
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٧٩