چشمههايى از حكمت و معرفت در دل او مىجوشد ؛ به عبارت ديگر ، يافتنىها را مىيابد ، سپس حكمتهايى كه دل شخص به دست آورده است ، بر زبان او جارى مىشود ؛ يعنى دل معرفت را به تمام اعضاى بدن مىدهد و چشم ، گوش ، زبان ، دست و پاى انسان خداگونه مىشود .
زمانى كه حاجى از مشعرالحرام بيرون مىرود ، روز عيد است و اينچنين استنباط مىشود كه خداوند مىخواهد به او عيدى بدهد . اگر انسان شايستگى يافته باشد كه در عمره ، عرفات و مشعر خودش را به خدا بدهد ؛ يعنى تمام وجود خود را فداى حقّ كند ، خداوند نيز خودش را به او عيدى مىدهد و دل حاجى عرش الهى مىشود و خداوند بر دل او حاكم مىگردد .
*
وقوف در منى
صبح روز عيد قربان ، هنگام طلوع آفتاب ، حاجيان از مشعرالحرام به سوى منى مىروند . اين سرزمين جاذبههاى بسيارى دارد . سرزمينى است پر رمز و راز كه نويدبخش رجا و رحمت الهى براى حاجيان است . حاجيان با اميد فراوان به رحمت و غفران الهى به سرزمين منى وارد مىشوند .
با ورود به سرزمين منى ، نخستين وظيفهء حاجيان رمى جمره است . رمى جمره ؛ يعنى پرتاب كردن سنگ به ستونى كه نماد