تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
شتافتيم و با تمام وجود به سوى تو آمديم ، از تعلّقات دنيوى دل بريديم و از صميم قلب به تو روى آورديم . لبّيك گفتن براى اهل دل خيلى مشكل است . نقل كرده‌اند امام سجاد ( ع ) هنگام لبّيك گفتن زبانش بند مىآمد . به ايشان عرض مىكردند : « اى فرزند رسول خدا ! لباس احرام پوشيديد ، پس لبّيك و سعديك بگوييد ! » امام ( ع ) مىفرمودند : « از آن بيم دارم كه خداوند خطاب كند كه لالبّيك و لا سعديك ، ما تو را دعوت نكرده بوديم ، براى چه آمدى ؟ » « 1 » اگر انسان بخواهد خداوند او را به خانه‌اش دعوت كند و هنگام لبّيك گفتن به او خوش‌آمد بگويد ، بايد صفات رذيله را از دل خود خارج و فضيلت‌ها را جايگزين آن كند . خداوند انسان فاسق ، ظالم ، بد اخلاق و پرخاشگر را به خانه‌اش دعوت نمىكند و اگر چنين كسى ، عمل مستحبّى را بدون داشتن تقوا و اخلاص انجام دهد ، از او نمىپذيرد . قرآن كريم مىفرمايد :
إنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقِينَ
« 2 » همانا خداوند فقط از تقوا پيشگان مىپذيرد . با گفتن لبّيك ، از نظر فقهى برخى از امور بر حاجى حرام مىشود ، ولى از نظر اخلاقى و عرفانى ، تمام دلبستگىهاى دنيوى بر
هامش
( 1 ) . عوالى اللآلى ، ج 4 ، ص 35 ( 2 ) . مائده / 27
استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 265 | الشيخ حسين المظاهري