او حرام مىشود و حاجى بايد توجّه خود را صرفاً متوجّه ذات بارى تعالى بكند .
لبّيك گفتن هنگام احرام و در آغاز اعمال حج ، مانند گفتن تكبيرهءالاحرام در ابتداى نماز است . از نظر فقهى با گفتن تكبيرهءالاحرام در نماز ، كارهايى مانند صحبتكردن ، به اطراف نگاه كردن ، خوردن ، آشاميدن و . . . بر انسان حرام مىشود . از نظر اخلاقى نيز وقتى مسلمان تكبير مىگويد ، توجّه به كارهاى دنيايى بر او حرام مىشود و شخص بايد با حضور قلب كامل ، خود را در محضر خداوند احساس كند و به غير او توجّهى نداشته باشد . در حج نيز چنين است . وقتى مسلمان لباس احرام مىپوشد و لبّيك مىگويد ، امورى مانند نگاه كردن در آينه ، كشتن حيوانات ، استعمال بوى خوش و . . . بر او حرام مىشود . از نظر علماى اخلاق نيز انسان با لبّيك گفتن در پيشگاه ربوبى قرار مىگيرد و توجّه به غير حقّ بر او حرام مىگردد .
انسان بايد در تمام اعمال حج حضور قلب داشته باشد ؛ يعنى از هنگام بستن احرام تا پايان مراسم حج ، خود را در محضر پروردگار عالم احساس كند . از نظر علماى اخلاق ، حضور قلب در تمام عبادتها شرطى اساسى است و همهء اعمال عبادى را بايد با قصد
تقرّب و خلوص انجام داد ؛ در حج نيز انسان با داشتن حضور قلب مىتواند به خداوند تقرّب جويد . چنانچه در اعمال حج حضور قلب نباشد ، مورد قبول خداوند متعال قرار نمىگيرد . البته از نظر فقهى
استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٦٦