افزون بر اين ، قرآن كريم نور دارد و نور قرآن مىتواند راهنماى راهِ پر رنج و مشقّت حركت به سوى خداوند باشد .
قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبين يَهْدي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْديهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ « 1 »
حقّا كه براى شما از جانب خداوند نور و كتابى روشن و روشنگر آمده است . خداوند به سبب آن كسانى را كه از رضاى او پيروى كنند ، به راههاى سلامت هدايت مىكند و آنها را از تاريكىها به سوى نور به توفيق خود بيرون مىآورد و به سوى راهى راست هدايت مىكند .
نور قرآن مجيد كه در پرتو انس با قرآن براى سالك پديدار مىشود ، او را به سوى صراط مستقيم رهنمون مىشود و از انحراف وى در مسير حركت به سوى خداى متعال جلوگيرى مىنمايد .
طالب معرفت بايد براى ماندگارى بيدارى و توجّه خود ، علاوه بر مداومت بر نماز و انس با قرآن ، اذكار ديگرى نيز براى خود در نظر داشته باشد . اذكار شريف « صلوات » و « لا إله الا لله » ، براى دوام توجّه بسيار مفيد و مؤثّر خواهند بود . ذكر ديگرى كه براى عموم مردم در منزل اوّل سير و سلوك ، توصيه شده ، ذكر شريف يونسيّه است . هنگامى كه حضرت يونس ( ع ) در امتحان الهى سرفراز و موفّق نشد و در شكم ماهى زندانى شد ، مرتّباً ذكر شريف « لا الله الّا انت سبحانكَ إِنّى كنتُ مِنَ الظّالِمين » را تكرار كرد ، تا اينكه خداوند رحمان و رحيم او را نجات بخشيد . « 2 » به همين جهت اين ذكر را ، ذكر يونسيّه نام نهادهاند . مداومت براذكار شريف « ياحى ياقيوم » و « لاحول و لاقوةالا بالله »
هامش
( 1 ) . المائدة / 16 - 15
( 2 ) . الأنبياء / 87