امام ( ع ) قبل از جنگ نهروان ، قصد مقابله با معاويه را داشتند ، امّا مشكل خوارج باعث شد اين قضيّه به تأخير بيفتد . پس از اتمام جنگ نهروان ، امام ( ع ) از ياران خود خواستند كه آمادهء جهاد با معاويه و شاميان شوند ، امّا بهانه‌گيرىها شروع شد . گفتند : اى اميرمؤمنان ! تيرهايمان تمام شده و شمشيرهايمان كُند ، پيكانِ نيزه‌هايمان درآمده و بيش‌تر آن‌ها شكسته است . ما را به شهرمان برگردان ، تا با بهترين ساز و برگ آماده شويم . « 1 » هر چه امام ( ع ) آنان را از عاقبت نافرمانى ترساندند ، فايده نداشت . مىفرمودند : سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، اين گروه بر شما چيره خواهند شد ؛ نه بدان جهت كه آنان نسبت به حق ، از شما شايسته‌ترند ، بلكه به خاطر شتابشان به سوى باطلِ پيشوايشان و كُندى شما از حقّ من . به يقين ، همهء امّت‌ها از ستم حاكمانشان مىترسند ، و من از ستم زير دستان خود بيم‌ناكم ! شما را به جهاد برانگيختم ، كوچ نكرديد . پيام به گوشتان رساندم ، نشنيديد . آشكار و نهانْ شما را فرا خواندم ، پاسخ نداديد .